پرواز!

باور کرده ایم که ریشه هامان در خاک زنجیرهایی ناگسستنی ست

                 باور کرده ایم که پرواز آرزویی دست نیافتنی ست

شاعری می گفت: " پرواز را به خاطر بسپار            پرنده مردنی ست"

               لیک در افق نگاه ما پرنده ای پر نمی زند!

                         آسمان نیز دیگر هوای یاری ندارد

                                                     گویی او نیز زمینگیر شده ست

                           و در انتظار تولد دوباره ی انسان خسته و پیر شده ست

عقل تاراجگر عقل هامان را به تاراج برده است

                            و عشق را دیگر توان پایمردی نیست

باور کرده ایم که بهار هامان بی رنگ و بو کشته

و پاییز هامان پر رونق

                                         و در این باور به خواب رفته ایم

خواب هامان نیز خواب هایی زمستانی ست

                              و اینک شهر در بستر نابسامانی ست

          کجاست آن سنت شکن تاریخ

                                                   که این باور های پوسیده را در هم شکند

                                       بیایید کویر دلمان را آبیاری کنیم

                              تا او با همت بلند خویش بذر پرستش در آن بکارد

          بیایید باور کنیم که شب رفتنی ست

                                                          و به راستی که شب رفتنی ست

سحر 82/4/6

/ 2 نظر / 13 بازدید
مهرداد

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند ستایش کردم ، گفتند خرافات است عاشق شدم ، گفتند دروغ است گریستم ، گفتند بهانه است خندیدم ، گفتند دیوانه است دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم ...................................................................................... دنیا را بد ساخته اند کسی را که دوست داری ٬ دوستت ندارد کسی که تو را دوست دارد٬تو دوستش نداری اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد ٬ به رسم و آیین زندگانی به هم نمی رسند و این رنج است.

کت و شلوار

مهرداد شاعری ؟؟؟؟؟ یا شعرارو دودر کردیــــــــی