سکون زمان

گاه گاهی دل من شیشه ای می شود و می شکند
   
 و در آن هنگامه سقف و دیوار زمان ترک بر می دارد

 گاه گاهی دل من تنهاست
  
  و در آن تنهایی که به تکرارو به تکرارو به تکرارش جاست
                   
  لحظه ای می یابد ناب
                   
               ناب همچو بلورین دل من
  و در آن لحظه نفس هم ناب است
                   
                 شهر آشوب همه در خواب است

و زمان اِستادست!
                      
                    تا نفسی تازه کند
سحر 83/4/8

/ 2 نظر / 9 بازدید
باد صبا

خیلی خیلی قشنگ بود انگار شعر شما حال درونی مرا به نظم درآورده بود کمی سبک شدم[لبخند][لبخند][لبخند][لبخند][لبخند][گل][گل][گل][گل][گل]